Marko maakt eigen atelier mogelijk
9 september 2006
Bron: BN/De stem, 7 september 2006 Breda
Monique Hoefnagels (45) ziet met haar ene oog helemaal niets en
met haar andere oog nog maar één procent. Het maken van beelden uit
speksteen is voor haar een uitlaatklep. Die passie wil ze delen met
anderen. Maar geld voor een fatsoenlijk atelier had ze niet. Tot ze
op de radio kwam.

Hoefnagels kan het nog steeds niet helemaal
geloven. Haar droom, een eigen atelier, is in vervulling
gegaan.
"Niet om zielig te doen, want daar houd ik niet van, maar in mijn
leven is me nog nooit iets komen aanwaaien en dan nu dit. Het is
ongelooflijk."
Hoefnagels ziet door de ziekte Retinitis pigmentosa (een
netvliesaandoening) haar hele leven al slecht, maar door een
mislukte operatie die ze tien jaar geleden onderging verloor ze in
sneltreinvaart haar zicht. Nu ziet ze nog maar voor één procent met
één oog. Maar ik ben een handige blinde hoor", zegt ze trots. En
dat blijkt meteen, want ze loopt vol vertrouwen door haar huis en
weet precies waar alles staat en ligt.
Om met haar slechtziendheid om te kunnen gaan, ging Hoefnagels een
paar jaar geleden intern wonen in het Loo Erf in Apeldoorn. "Hier
leerde ik hoe ik me als bijna blinde kan redden in huis en op
straat", vertelt ze.
In Apeldoorn kwam ze voor het eerst in contact met speksteen. "Er
was veel aandacht voor creativiteit. Zodat je je gevoelens kon
uiten. Dat was echt een openbaring voor mij. Alle beelden in mijn
hoofd kon ik rust geven door speksteen te bewerken."
Thuis ging Hoefnagels dan ook- op een klein kamertje boven in haar
huis verder met haar hobby. Inmiddels sieren tientallen abstracte
en figuratieve beelden haar huiskamer.
"Elk stuk steen heeft al een
beeld in zich. Met een rasp zorg ik dat dat beeld naar voren komt.
Het maakt niets uit dat ik zelf niet meer kan zien. Door te voelen,
komen de beelden in me op."
Op een gegeven moment begon het te kriebelen bij Hoefnagels. "Ik
zit in de WAO door deze ziekte en daarom voel me ik me soms
nutteloos. Ik ben gewend met mensen te werken, want ik was
maatschappelijk medewerkster vroeger. Daarom wilde ik workshops
gaan geven."
Het inrichten van een goed atelier aan huis hiervoor bleek echter
te duur. "Ik wil wel een fatsoenlijk atelier, met goede spullen. Ik
had geen zin in afgetrapte rotzooi. Maar dat bleek veel te veel te
kosten, helaas."
Hoe verdrietig ook, Hoefnagels schoof haar droom aan de
kant.
Totdat ex-buurtmeester van de Heuvel Jeanne Korteweg - een goede
vriendin van Hoefnagels - haar in contact bracht met het programma
De Ochtenden op Radio 1. Korteweg werd zelf een paar weken door dit
programma gevolgd en vond Hoefnagels ook een geschikte kandidaat
hiervoor.
"Monique botst elke dag tegen zoveel instanties op door haar
handicap. Ik vond dat het radioprogramma dit wel eens aan het licht
kon brengen", zegt Korteweg.
Tijdens de opnames afgelopen maart vertelde Hoefnagels terloops
ook over haar droom van een eigen atelier.
Tot haar grote verbazing belde naar aanleiding van die
radiouitzending het bedrijf Marko uit Veendam op. De accountmanager
van dit schoolmeubelbedrijf was zo gegrepen door het interview dat
hij had geregeld dat het bedrijf de inrichting van een atelier voor
zijn rekening zou nemen.
"Ik was perplex, want het programma was helemaal niet als een
oproep bedoeld. Maar deze man vond dit zo'n puur initiatief dat hij
er graag aan mee wilde werken. Ik kan hier nog emotioneel van
worden. Je hoort zoveel negatieve geluiden in Nederland de laatste
tijd. Maar dit vind ik echt een mooi gebaar."
Naast Marko sponsorden familieleden, vrienden, haar tandarts en
fysiotherapeut het nieuwe atelier in de achterkamer in het huis van
Hoefnagels in Westerpark.
Inmiddels zijn de werkbanken, materialen, stoelen en lampen
gearriveerd en oogt de voormalige computerkamer als een waar
atelier. Hoefnagels wil hier drie keer per week aan vier mensen
tegelijk een workshop gaan geven. "Iedereen is welkom. Je hoeft
niet creatief te zijn, want dat word je vanzelf. Slechtziend of
niet, dat maakt niet uit. Niet alleen slechte ogen maken mooie
beelden", lacht Hoefnagels.